The poem focuses on Jarita—the abandoned mother—and her four sons (the Makkal ). The central conflict arrives when a forest fire (symbolized by the god Agni) engulfs their nest. While Mandapala flies away to save himself, Jarita chooses to burn with her children. The children, however, force her to leave, citing the eternal debt a child owes to its mother.
ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: ജാതിക്കു വേണ്ടിയോ നിങ്ങൾ പെറ്റത്? മക്കൾക്കു വേണ്ടിയോ? ഉത്തരം പറയൂ, മനുഷ്യരേ, കരച്ചിലിനു മുന്നിൽ ജാതിക്കു നിറമുണ്ടോ?
The poem is written in the style, a unique blend of Sanskrit and Malayalam, and is attributed to the 16th-century poet Ezhuthachan , often hailed as the “Father of the Malayalam language.” The following verses are the complete lyrics as they appear in the old Malayalam school curriculum, preserved and shared by those who cherish them. The poem focuses on Jarita—the abandoned mother—and her
അമ്മേ നീ വരുന്നുണ്ടോ അമ്മേ എന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു ഞാൻ എന്തു പറയും എന്നോർത്തു നിന്നു നെഞ്ചം പതിഞ്ഞു.
You can find the full lyrics and a detailed analysis of "Jarithayum Makkalum" at: The children, however, force her to leave, citing
These symbols are deliberately , so a single image (e.g., the banyan tree) can be read simultaneously as a cultural anchor and a living organism that must adapt .
This poem is a classic often included in Malayalam school textbooks (SCERT) for Class 5. It depicts the innocence of children playing in the rain and the protective, sometimes anxious, love of their mother. so a single image (e.g.
ജാതിയുടെ ഭ്രാന്തൻ കിണറ്റിൽ വീണ്ടും ഒരു തലമുറ കുഴഞ്ഞുവീഴുന്നു. ഓ മക്കളേ, നിങ്ങൾ ജാതിയല്ല; നിങ്ങൾ രക്തവും മാംസവും കണ്ണീരും മാത്രം. ജാതിയെ കൊല്ലുക, അല്ലെങ്കിൽ ജാതി നിങ്ങളെ കൊല്ലും.
കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ പ്രായം ചെന്ന കഥകളിൽ, നമ്മളിൽ ജീവൻ നിലനിൽക്കും. നമ്മൾ ഒന്നായിട്ട് ജീവിച്ചവർ എന്ന്, നമ്മളുടെ ഒരുമ എന്ന വ്യവസായം വളർന്നുവന്നു വളർന്നു.
(End of Poem)